Spis z natury
W akcie prawnym o podatku od towarów i usług omawiane są dwa rodzaje sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie tylko metodą opodatkowania. Prawo dopuszcza więc możliwość sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” a także „na terytorium kraju”. Sprzedaże te są do siebie zbliżone, zaistniała różnica polega na formie i miejscu zapłaty podatku VAT, który może być opłacony na terenie kraju, w którym siedzibę ma sprzedawca lub też na terenie kraju, gdzie jest odbiorca.
Dla zaistnienia jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione dwa warunki:
• Sprzedawca musi być podatnikiem VATu, zarejestrowanym na terenie Wspólnoty (w jednym z jej krajów),
• Kupujący nie musi być podatnikiem VATu, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, musi powstać warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku)
Sprzedażą wysyłkową nie zostaną objęte:
• Nowe środki transportu,
• Produkty montowane lub instalowane,
• Produkty wysyłane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku
W przypadku, gdy do czynienia będziemy mieć z produktami, na które nałożona została akcyza, miejscem opodatkowania zostanie zawsze kraj przeznaczenia.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”
Z takim rodzajem wysyłki będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy produkt wysyłany zostaje z terytorium jednego z państw Wspólnoty do Polski. Niniejszą transakcję określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Produkty, które w taki sposób będą zbywane, opodatkowane będą w myśl polskiego prawa podatkowego, ale tylko do pewnego limitu sumy wszystkich transakcji – 35 tys. euro. Po przekroczeniu niniejszego limitu, produkt musi być obłożony podatkiem na terenie państwa, gdzie siedzibę ma wysyłający.
Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”
Pod tym zagadnieniem ukrywa się sprzedaż towaru, słanego z obszaru Polski do innego kraju Unii. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem opodatkowania będzie Polska. Mimo to także i tu występuje określony limit wielkości kwoty zbycia na terenie konkretnego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te ustalane są odmiennie przez kraje członkowskie, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu ww. granicy, produkt będzie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terenie kraju, do którego go posłano.